Biblia › Ewangelia wg św. Mateusza

Ewangelia wg św. Mateusza, rozdział 5

Na górze Pan każe o błogosławieństwie, Apostoły solą i światłością zowie, uczy, dlaczego na świat przyszedł, jako się przeciwko bratu swemu każdy ma zachować, przeciwko członkowi wzgorszającemu, przeciwko żonie, o przysiędze, o nieprzyjacielu i o szkodniku.

Stuknij werset: zaznacz, notatka, udostępnij
1A widząc Jezus rzesze, wstąpił na górę, a gdy usiadł, przystąpili k niemu uczniowie jego. 2A otworzywszy usta swe, nauczał ich, mówiąc: 3Błogosławieni ubodzy duchem; albowiem ich jest królestwo niebieskie.1 4Błogosławieni ciszy; albowiem oni posiędą ziemię.2 5Błogosławieni, którzy płaczą; albowiem oni będą pocieszeni.3 6Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości; albowiem oni będą nasyceni. 7Błogosławieni miłosierni; albowiem oni miłosierdzia dostąpią. 8Błogosławieni czystego serca; albowiem oni Boga oglądają.4 9Błogosławieni pokój czyniący; albowiem nazwani będą synami Bożymi. 10Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości; albowiem ich jest królestwo niebieskie.5 11Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą i prześladować was będą i mówić wszystko złe przeciwko wam kłamając, dla mnie.6 12Radujcie się i weselcie się; albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech; boć tak prześladowali proroki, którzy przed wami byli. 13Wy jesteście sól ziemie. A jeźli sól zwietrzeje, czem solona będzie? Ninacz się więcej nie zgodzi, jedno aby była precz wyrzucona i podeptana od ludzi.7 14Wy jesteście światłość świata. Nie może się miasto zakryć na górze osadzone; 15Ani zapalają świece i kładą jej pod korzec, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu.8 16Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby widzieli uczynki wasze dobre i chwalili Ojca waszego, który jest w niebiesiech. 17Nie mniemajcie, abym przyszedł rozwięzować zakon albo proroki. Nie przyszedłem rozwięzować, ale wypełnić. 18Zaprawdę bowiem powiadam wam: Aż przeminie niebo i ziemia, jedno jota, albo jedna kreska nie odmieni się w zakonie, aż się wszystko stanie.9 19Ktoby tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i takby ludzi nauczał, będzie zwann najmniejszym w królestwie niebieskiem, a ktoby czynił i nauczał, ten będzie zwań wielkim w królestwie niebieskiem.10 20Albowiem powiadam wam, iż, jeźli nie będzie obfitowała sprawiedliwość wasza więcej niż Doktorów zakonnych i Pharyzeuszów, nie wnidziecie do królestwa niebieskiego. 21Słyszeliście, iż rzeczono jest starym: Nie będziesz zabijał, a ktoby zabił, będzie winien sądu.11 22A Ja wam powiadam, iż każdy, który się gniewa na brata swego, będzie winien sądu. A ktoby rzekł bratu swemu: Raka, będzie winien rady. A ktoby rzekł: Głupcze, będzie winien ognia piekielnego. 23Jeźli tedy ofiarujesz dar twój do ołtarza, a tam wspomnisz, iż brat twój ma nieco przeciw tobie, 24Zostaw tam dar twój przed ołtarzem a idź pierwej zjednać się z bratem twoim: a tedy przyszedłszy ofiarujesz dar twój. 25Zgódź się z przeciwnikiem twoim rychło, pókiś jest z nim w drodze, by cię snadź przeciwnik nie podał sędziemu, a sędziaby cię podał słudze, a byłbyś wrzucon do ciemnice.12 26Zaprawdę powiadam ci: Nie wynidziesz ztamtąd, aż oddasz ostatni pieniążek. 27Słyszeliście, iż powiedziano starym: Nie będziesz cudzołożył.13 28A Ja powiadam wam, iż wszelki, który patrzy na niewiastę, aby jej pożądał, już ją zcudzołożył w sercu swojem. 29Jeźli tedy prawe oko twoje gorszy cię, wyrwij je, a zarzuć od siebie; albowiem pożyteczniej jest tobie, aby zginął jeden z członków twoich, niźliby miało być wrzucone wszystko ciało twoje do piekła.14 30A jeźli cię prawa ręka twoja gorszy, odetnij ją i zarzuć od siebie; albowiem pożyteczniej jest tobie, aby zginął jeden z członków twoich, niźliby miało iść wszystko ciało twoje do piekła. 31A powiedziano: Ktokolwiek opuści żonę swoję, niech jej da list rozwodny.15 32A Ja wam powiadam, iż wszelki, który opuści żonę swoje, wyjąwszy przyczynę porubstwa, czyni, że cudzołoży, i ktoby opuszczoną pojął, cudzołoży. 33Słyszeliście zasię, iż powiedziano starym: Nie będziesz krzywo przysięgał; ale oddasz Panu przysięgi twoje.16 34A Ja wam powiadam, abyście zgoła nie przysięgali, ani na niebo; bo jest stolica Boża, 35Ani na ziemię; albowiem jest podnóżkiem nóg jego, ani na Jeruzalem; albowiem jest miasto wielkiego króla, 36Ani na głowę twoję będziesz przysięgał; albowiem nie możesz uczynić jednego włosa białym albo czarnym. 37A niechaj mowa wasza będzie: Jest, jest; Nie, nie. A co nad to więcej jest, od złego jest.17 38Słyszeliście, iż powiedziano: Oko za oko, a ząb za ząb.18 39A Ja wam powiadam, żebyście się nie sprzeciwiali złemu: ale, jeźli cię kto uderzy w prawy policzek twój, nastaw mu i drugiego.19 40A temu, który się chce z tobą prawem rozpierać a suknię twoję wziąć, puść mu i płaszcz.20 41A ktoby cię kolwiek przymuszał na tysiąc kroków, idź z nim drugie dwa. 42A który cię prosi, daj mu, a od tego, który chce u ciebie pożyczyć, nie odwracaj się. 43Słyszeliście, iż powiedziano: Będziesz miłował bliźniego twego, a będziesz miał w nienawiści nieprzyjaciela twego.21 44A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjacioły wasze, dobrze czyńcie tym, którzy was mają w nienawiści, a módlcie się za prześladujące i potwarzające was,22 45Abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebiesiech, który czyni, że słońce jego wschodzi na dobre i złe, i spuszcza deszcz na sprawiedliwe i niesprawiedliwe.23 46Albowiem jeźli miłujecie te, co was miłują, cóż za zapłatę mieć będziecie? azaż i celnicy tego nie czynią? 47A jeźlibyście pozdrawiali tylko bracią waszę, cóż więcej czynicie? azaż i poganie tego nie czynią? 48Bądźcież wy tedy doskonali, jako i Ojciec wasz niebieski doskonałym jest.
Przypisy i odnośniki (23)
  1. Mt 5, 3 — Luc. 6, 20.
  2. Mt 5, 4 — Psal. 36, 11.
  3. Mt 5, 5 — Isai. 61, 3.
  4. Mt 5, 8 — Psal. 23, 4.
  5. Mt 5, 10 — 1. Piotr. 2, 20.
  6. Mt 5, 11 — 1. Piotr. 4, 14.
  7. Mt 5, 13 — Marc. 9, 50.
  8. Mt 5, 15 — Marc. 4, 21. Luc. 8, 16.
  9. Mt 5, 18 — Luc. 16, 17.
  10. Mt 5, 19 — Jak. 2, 10.
  11. Mt 5, 21 — Exod. 20, 13. Deut. 5, 17.
  12. Mt 5, 25 — Luc. 12, 58.
  13. Mt 5, 27 — Exod. 20, 14.
  14. Mt 5, 29 — Marc. 9, 47.
  15. Mt 5, 31 — Deut. 24, 1. Marc. 10, 4. Luc. 16, 18. 1. Cor. 7, 10. Rzym. 7, 2.
  16. Mt 5, 33 — Exod. 20, 7. Lev. 19, 12. Deut. 5, 11.
  17. Mt 5, 37 — Jak. 5, 12.
  18. Mt 5, 38 — Exod. 21, 24. Lev. 24, 20. Deut. 19, 21.
  19. Mt 5, 39 — Luc. 6, 29.
  20. Mt 5, 40 — 1. Cor. 6, 7.
  21. Mt 5, 43 — Lev. 19, 18.
  22. Mt 5, 44 — Luc. 6, 27. Rzym. 12, 17. Luc. 23, 24. Dzie. 7, 60. 1. Cor. 4, 13.
  23. Mt 5, 45 — Luc. 6, 35.

Powiązane

W liturgii — Ewangelia dnia z rozważaniem

Artykuły i nauczania z tym fragmentem